Δεν ξέρω αν η ζωή μου πάει προς τ χειρότερο ή το καλύτερο. Δεν με νοιάζει. Δεν ξέρω αν όλα όσα γίνονται στο τέλος θα με ωφελήσουν. Δεν με νοιάζει. Δεν ξέρω αν, εν τέλη, αλλάζει ή έτσι μου φαίνεται εμένα. Δεν με νοιάζει. Το μόνο που με νοιάζει είναι πως έχω φίλους που μ'αγαπάνε, αν και πάω να χάσω την κολλητή μου. Αλλά δεν με νοιάζει. Θα γυρίσει, τ ξέρω, πάντα γυρίζει...Πάντα γυρίζει, πάντα φεύγει...Είμαστε μαζί απ όσο μπορώ ν θυμηθώ κι από πολύ περισσότερο. Και να μην γυρίσει πάντα θα υπάρχει εκεί. Ένα τραγούδι, μία λέξη, μία σκέψη, μία εικόνα. Θα τν θυμίζουν , αν θέλω να την θυμηθώ, θα με βοηθήσουν να την ξεχάσω αν δεν θέλω να τη θυμάμαι. Το ίδιο και με τν Γ. όσο πάει απομακρύνεται, αν κ ποτέ δεν ήταν κοντά....Ήταν τόοοοσο μακριά κ παράλληλα ένιωθα πως οι κόσμοι μας συναντιούνται. Ακόμη τ νιώθω. Απλώς, να, είναι μεγάλοι οι κόσμοι μας, γαμώτο...:/ δεν θα καταφέρουμε ν συναντηθούμε ποτέ στα σύνορα, γτ πότε εγώ θα είμαι εκεί κι αυτός αλλού, πότε εγώ θα είμαι αλλού κι αυτός θ περιμένει....Δεν θα ξέρω πότε θα είναι εκεί...Θα θέλω να τ νιώσω, μα δν θ μπορώ...Γιατί θα είμαι χαμμένη στον δικό μ κόσμο....Έτσι κι αλλιώς μια ζωή χαμμένη είμαι, πότε σ'αυτόν τν κόσμο, πότε σ'άλλους. Ούτε αυτό με νοιάζει. Αυτή είμαι κ σ όποιον αρέσω. Δεν είμαι τ κοριτσάκι π θα ναι πάντα στην μόδα, που θ προσπαθεί όπου κι αν πάει όπου κι αν σταθεί ν κάνει εντύπωση. Είμαι απλά εγώ. Ένα άτομο τ οποίο όλοι ερωτεύονται[επιστημονικά αποδεδειγμένο, σκάστεxP] ,αν κ λίγοι τ δίνουν τν ευκαιρία ν μπει στις καρδιές τους...Δεν με νοιάζει. Όσοι είναι γραφτό να είναι δίπλα μου θα είναι. Όσοι δεν είναι γραφτό αλλά τους θέλω δίπλα, ε θα τους πάρω σηκωτούς κ θ τς βάλω εκεί, στην ζωή μου.-
Τέελως πάντων....Σήμερα είχα μια μερά που θ μπορούσε να ήταν τέλεια[αν είχα μπαταρία στο κιν κ αν ο Γ. δν τα χε μ τν Ε.xP], αλλά δν ήταν. Δεν πειράζει. Έχω ακόμη τόσες μέρες να ζήσω. Καλοκαίρι. Φθινώπορο. Χειμώνας. Άνοιξη. Τόσες εποχές, τόσα χρόνια. Δεν χρειάζεται να χω την τέλεια μέρα, θ πληγώνομαι που δν θ μπορέσω ποτέ να την ξαναζήσω. Απλά θέλω και πρέπει να περνάω καλά. Αρκετά δάκρυα έχω χύσει τον τελευταίο καιρό [αν κ ομολογουμένος, πραγματικά αυτό άξιζε, γτ 1)στρώνει τ δερμά απ το πλ χαμόγελο ρε παιδί μ, π κάνουμε κ ρυτίδες κ 2) έχω που έχω θεικά μάτια μετά το κλάμα είναι....οπτασίες Β)]. Λοιπόν τ ξέρω ότι έχουν ν χυθούν πολλά δάκρυα ακόμη[ε τόσο νερό που πίνω πως ν στερέψω?] αλλά τα χαμόγελα που θ δημιουργηθούν θα ναι περισσότερα.- Θα προσπαθήσω να είναι.- Αρκεί να είναι όλα όπως τν τελευταίο καιρό και ν μν απομακρυνθώ με καμέναν φίλο μου. Γιατί πραγματικά ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩ.- Ξέρω πως θ έχω πάντα κάποιον να με στηρίζει όταν πονάω, να με καταλαβαίνει όταν χτυπιέμαι κ οδύρομαι για τν Γ. ,να γελάει μαζί μου χωρίς σταματημό, να συζητάμε ώρες ατελείωτες, να με έχει σαν πρώτη επιλογή όταν θέλει να βγει κι όχι στις ενναλακτικές. Δεν θέλω ν αλλάξει αυτό. Δεν φοβάμαι τις αλλαγές. Απλά μ'αρέσει η κατάσταση στην οποίο βρίσκομαι τώρα. Μια γλυκιά, ευχάριστη μελαγχολία. Τα μάτια ν τσούζουν που κρατιέμαι να μην δακρύσω και τ χαμόγελο, χαμόγελο.- Δεν αλλάζει.- Λες κ τ χουν ράψει.- Αλλά δν πειράζει. Δεν με νοιάζει. Όλα βρίσκονται εκεί που είναι για κάποιον λόγο. Πάντα υπάρχει κάποιος λόγος. Και πάντα τν καταλαβαίνουμε πολύυυ αργότερα....Αλλά πάντα υπάρχει, πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει.- Άγραφος νόμος.-
Τέελως πάντων....Σήμερα είχα μια μερά που θ μπορούσε να ήταν τέλεια[αν είχα μπαταρία στο κιν κ αν ο Γ. δν τα χε μ τν Ε.xP], αλλά δν ήταν. Δεν πειράζει. Έχω ακόμη τόσες μέρες να ζήσω. Καλοκαίρι. Φθινώπορο. Χειμώνας. Άνοιξη. Τόσες εποχές, τόσα χρόνια. Δεν χρειάζεται να χω την τέλεια μέρα, θ πληγώνομαι που δν θ μπορέσω ποτέ να την ξαναζήσω. Απλά θέλω και πρέπει να περνάω καλά. Αρκετά δάκρυα έχω χύσει τον τελευταίο καιρό [αν κ ομολογουμένος, πραγματικά αυτό άξιζε, γτ 1)στρώνει τ δερμά απ το πλ χαμόγελο ρε παιδί μ, π κάνουμε κ ρυτίδες κ 2) έχω που έχω θεικά μάτια μετά το κλάμα είναι....οπτασίες Β)]. Λοιπόν τ ξέρω ότι έχουν ν χυθούν πολλά δάκρυα ακόμη[ε τόσο νερό που πίνω πως ν στερέψω?] αλλά τα χαμόγελα που θ δημιουργηθούν θα ναι περισσότερα.- Θα προσπαθήσω να είναι.- Αρκεί να είναι όλα όπως τν τελευταίο καιρό και ν μν απομακρυνθώ με καμέναν φίλο μου. Γιατί πραγματικά ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩ.- Ξέρω πως θ έχω πάντα κάποιον να με στηρίζει όταν πονάω, να με καταλαβαίνει όταν χτυπιέμαι κ οδύρομαι για τν Γ. ,να γελάει μαζί μου χωρίς σταματημό, να συζητάμε ώρες ατελείωτες, να με έχει σαν πρώτη επιλογή όταν θέλει να βγει κι όχι στις ενναλακτικές. Δεν θέλω ν αλλάξει αυτό. Δεν φοβάμαι τις αλλαγές. Απλά μ'αρέσει η κατάσταση στην οποίο βρίσκομαι τώρα. Μια γλυκιά, ευχάριστη μελαγχολία. Τα μάτια ν τσούζουν που κρατιέμαι να μην δακρύσω και τ χαμόγελο, χαμόγελο.- Δεν αλλάζει.- Λες κ τ χουν ράψει.- Αλλά δν πειράζει. Δεν με νοιάζει. Όλα βρίσκονται εκεί που είναι για κάποιον λόγο. Πάντα υπάρχει κάποιος λόγος. Και πάντα τν καταλαβαίνουμε πολύυυ αργότερα....Αλλά πάντα υπάρχει, πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει.- Άγραφος νόμος.-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου